Relative Energy Deficiency

Een blik in de keuken van de laatste sportvoedingsinzichten

– Tekst: Vera Wisse –
International Sport and Exercise Nutrition Conference 2016
De laatste week voor de kerstvakantie vindt de International Sport and Exercise Nutrition Conference (ISENC) plaats in Newcastle. Een uitstekende gelegenheid om te netwerken en op de hoogte te worden gesteld van nog niet gepubliceerde sportvoedingsonderzoeken. Genoeg redenen dus om wederom af te reizen naar deze Noord-Engelse stad; en een kort verslag te doen van de hoogtepunten van deze dagen.

In dit artikel Hoogtepunt 1 van 3
Relative Energy Deficiency
Lage energiebeschikbaarheid (LEA)
Schreef ik eerder een artikel op Join2train over de Female Athlete Triad (FAT). Louise Burke (hoofd van de afdeling Sports Nutrition van het Australian Institute of Sport tilt de problematiek naar een ander level. Zij kaart de problematiek van een relatieve energiedeficiëntie aan onder sporters (Relative Energy Deficiency in Sport, RED-S) wederom aan. Een lage energiebeschikbaarheid (LEA) heeft gevolgen voor de prestatie van elke sporter; maar belangrijker nog voor de gezondheid. Ieder menselijk lichaam heeft immers energie nodig voor de normale lichaamsfuncties zoals het functioneren van de hersenen, andere organen en het immuunsysteem. Heb je als atleet onvoldoende energie beschikbaar gaat dat ten koste van één of meerdere zaken: gezondheid, groei (bij jeugdatleten), conditie, spieropbouw, vruchtbaarheid bij vrouwen etc.

Een te lage energiebeschikbaarheid komt voor bij atleten met eetstoornissen, bij atleten waarbij gewichtsverlies een essentieel of systematisch onderdeel is van de prestatie of bij atleten die een (zeer) hoog energieverbruik hebben zoals duuratleten waardoor het lastig is om voldoende voeding en voedingsstoffen in te nemen. Let wel: het hoeven dus niet per se atleten te zijn die weinig eten of fanatiek lijnen! Ook atleten met een hoog energieverbruik (duursporters) lopen een risico.

Het is aannemelijk om te denken dat dit een typisch vrouwenprobleem is. Louise Burke benadrukt dat ook mannelijke sporters kampen met een relatieve energie deficiëntie. Er zijn aanwijzingen te vinden in het voedingspatroon van een sporter die kunnen duiden op een LEA: lage eiwitinname (al dan niet in combinatie met een vegetarisch/veganistisch eetpatroon); onvoldoende spreiding van de eiwitinname over de dag; een lage koolhydraatinname over de dag (al dan niet gecombineerd met trainingen zonder koolhydraatrijke maaltijden vooraf); weinig plezier in eten; en extreem gezond eten (orthorexia achtige verschijnselen). Signalen die bij iedereen die met (fanatieke) sporters werkt een belletje zou moeten laten rinkelen.

Conclusie
Het lijken misschien geen spectaculaire nieuwe inzichten. Maar alle kleine stapjes dragen bij aan de optimale sportvoeding voor elk individu.