Van Functionele Overreaching naar Overtraining

overreaching

Moe van Hardlopen

– Tekst: Anjolie Engels-Wisse –

Steeds meer (recreatieve) hardlopers kiezen voor het volgen van een algemeen trainingsschema waarin zij een trainingsopbouw volgen. Vaak is de opbouw met kleine gedoseerde stappen gemaakt om overbelasting, overreaching en overtraining te voorkomen. Toch zie ik nog wel eens een trainingsschema langskomen waarin een langdurige aaneengesloten toename van trainingsbelasting gemaakt is. Zonder de afwisseling van periodes waarin actieve rust plaats heeft, verhoogt een dergelijk plan het risico op het verkrijgen van het overtrainingssyndroom.

Functionele Overreaching
Tijdens een training treedt vermoeidheid op. Wie na de training kan rusten, zal een of twee dagen nodig hebben om te herstellen. Wie naar een doel toe traint en daarbij gebruik maakt van een trainingsschema zal een proces doorlopen waarin een toename plaatsvindt van trainingsintensiteit. Wanneer hier sprake is van een functionele overreaching zal gedurende de opbouw een tijdelijk prestatieverlies optreden. Is er op het juist moment een periode van herstel ingepland, dan kan er een positief effect; supercompensatie optreden. Het prestatievermogen zal na de herstelperiode verhoogd zijn.

Niet-Functionele Overreaching
Wie intensiteit in training blijft stapelen en geen periodes inlast waarin rustiger getraind wordt, zal herstel na training missen. Een tijd kan dit goed gaan, maar als het te lang duur kan er langdurige vermoeidheid en prestatieverlies optreden. De toename van trainingsintensiteit is dan niet meer functioneel en het prestatievermogen zal dalen.

Overtraining
Als de periode waarin een verstoring tussen belastbaarheid en herstel blijft voortduren, zal langdurig prestatieverlies het gevolg zijn. Zo zal niet-functionele overreaching leiden tot het overtrainingssyndroom. De loper is dan niet alleen de balans tussen training en rust kwijt, maar zal ook een aantal andere emoties ervaren, die zichtbaar kunnen worden in het gedrag. Daarnaast zullen fysieke symptomen opgemerkt worden.

Wie een algemeen trainingsschema volgt, zal zelfstandig het proces van de trainingsopbouw moeten regisseren. Dat begint met terugkijken op hoe de training gegaan is met daarbij een inschatting makende of die goed genoeg beheerst werd. Vervolgens zal bezien worden of de rust die erop kon volgen voldoende was om goed te herstellen. Dit geeft een beeld van de mogelijkheid het schema te vervolgen of dat het beter aangepast kan worden om het gekozen doel te kunnen bereiken. Je mag moe worden van hardlopen, zolang je er ook maar weer van herstelt, zodat je prestaties verbeteren.

EnjoyYourRun

Bron: Physios, jaargang 7 / 4