Eindelijk Luisteren
Eindelijk luister ik ook eens
Tekst: Anton Engels
Sportfysiotherapeut Msc., Manueel therapeut Ma.
Eind vorig jaar heb ik het plan opgevat één keer de MarathonZeeland te lopen; het mooiste sportevenement in Zeeland. Vanaf januari 2016 wilde ik me gaan voorbereiden. Dat is best lang maar wel verstandig.
De laatste weken van 2015 ben ik begonnen met wat meer en langer te lopen. In de week van Kerst ging het helaas al mis. “Al geblesseerd voordat ik begon …”. Tijdens een duurloop met Anjolie schoot het in mijn kuit. Na 4 weken rust heb ik heel langzaam en verstandig opgebouwd middels minuten afgewisseld met pauzen. Verder heb ik mijn duurtempo verlaagd van 13,5 km/h naar rond de 12 km/h. Ik liep op een gegeven moment 10 km in 49:50 min inclusief wandelpauzen, zonder pijn in mijn kuit.
Na de NK-indoor van Anjolie ging ik dinsdags weer lopen. Na 2310 m moest ik helaas weer stoppen vanwege pijn in mijn kuit. Ik strompelde teleurgesteld naar huis en overwoog om de MarathonZeeland op mijn buik te schrijven en me te richten op korte afstanden tijdens het NK baan.
Na een paar dagen overwegen wilde ik het nog een keer proberen. Anjolie had al vaker tegen me gezegd: “zorg nou eens voor een goede rompstabiliteit”. Ik dacht dat dit alleen voor anderen gold. Natuurlijk ken ik het wetenschappelijk onderzoek en heb genoeg positieve effecten gezien. Misschien is Tim Pleijte in Zeeland wel het beste voorbeeld. Hij heeft middels bilspier- en stabiliteitstraining zijn peesplaatprobleem op mijn advies samen met een professor uit Leuven “weggetraind”. En toch moest Anjolie en een acuut probleem mij overhalen om hiermee te beginnen.
En ja, zo’n 3 weken geleden ben ik begonnen met een innovatief kracht-, stabiliteitsprogramma. Meestal alleen in onze oefenzaal en soms gemeenschappelijk met een groep, die ik training geef op de woensdagavond. Bilspieren, buikspieren, bovenlichaam staan op het programma.
Zaterdag jl. heb ik meegedaan aan de clubcross; 1500 m lopen samen met andere lopers. Daarbij voelde ik mijn kuit een heel klein beetje, maar dat was prima te doen.
Gisteren vertrok ik, samen met Anjolie, voor een duurloop c.a. 6,5 km. Rond de 2 km keek ik steeds op mijn horloge; zou ik meer dan 2,31 km kunnen lopen zonder pijn? Na 10 min vertrok Anjolie om een aantal snellere minuten te lopen. Na 2,32 km voelde ik me erg blij: geen klachten in de kuiten. Na een kleine wandelpauze en extra concentratie op buik- en bilspieren kwam ik na 6,5 km gelukkig thuis: helemaal geen pijn in mijn kuiten. In vakjargon: NRS = 0.
Dus devies: luisteren naar je vrouw, je kennis toepassen voor jezelf, stabiliteitstraining blijven doen, goed blijven trainen en misschien kan ik de MarathonZeeland dan toch gaan lopen.
Ik blijf eigenwijs, maar door goede argumenten en goede ervaring ben ik beïnvloedbaar.