Hivernal Trail 30 km: Een trap waar Rocky jaloers op is!

Fotografie: Samantha de Haan
Fotografie: Samantha de Haan

– Tekst: Tim Pleijte –
Vorig jaar was het een mooie witte sneeuweditie, krijgen we voor de start nog te horen. Dit jaar hebben ze speciaal voor mij een Zeeuws briesje mee laten komen. Mooi als een organisatie zo op je deelname inspeelt! De organisatie legt, voor het startschot klinkt, uit dat er gisteren bij uitzetten van het parcours bordjes waren verwijderd. Ze hebben alles weer opgelost maar we moeten wel goed opletten, uiteraard. Er wordt verteld welke bordjes we moeten volgen en dan mogen we op weg voor onze 30 km.

Dat we een uitdagend parcours voorgeschoteld krijgen kan ik wel waarderen. Dus als je na één kilometer wedstrijd, een trapje van 500 treden (naast Snowworld in Landgraaf) mag beklimmen zit dat wel goed. Misschien een idee om de eerste boven volgend jaar de gehele Rocky Balboa collectie cadeau te doen? Hij zou jaloers zijn op zo’n trap. In de daarop volgende afdaling moet ik even uitwijken voor tegenliggers op de mountainbike, maar geef daarna lekker gas. Zoveel gas dat ik een afslag mis en te ver doorloop. Het pad loopt dood en komt uit bij een hek. Rechts kan ik niet op want daar is alleen een skihal en links dichtbegroeide struiken. Ik ben dus echt verkeerd gelopen, hebben we dat ook alvast gehad. Gelukkig nog vroeg in de wedstrijd, omkeren en de achtervolging inzetten. Van koppositie terug naar stek vijf. Op een vlak gedeelte schuif ik enkele plekken op. Er volgt een zeer steile klim, voor me wordt er gewandeld. Ik dribbel naar boven zodat ik weer vooraan loop. Het einde van de klim, stukje plateau en dan direct afdalen met een “over de rand” gevoel. Dit gaat over in een lange afdaling over een mountainbike parcours met veel draaien en keren door wat modder.

Vooraf werd mij verteld dat het begin veel klimmen en dalen was, daarna vlak. Het vele klimmen en dalen klopte helemaal, maar daarna nog verrassend veel hobbels, bulten en andere kleinere hoogteverschillen. Nergens leek het echt helemaal vlak. Het parcours bestaat uit bospaden, wat bredere, maar ook veel single tracks. Waarvan sommige behoorlijk modderig, andere weer met veel boomwortels of bedekt met bladeren. Na een stuk verhard, duiken we rechts het land van de boer in. Langs een akker is het proberen zo goed mogelijk te lopen: knikkende knieën, zwikkende enkels en klotsende oksels. Gaaf!

Variatie is er genoeg, vooraf was ik benieuwd naar de route. Op de routekaart was namelijk te zien dat het zich tussen de steden afspeelt. Ik hoopte dat er toch genoeg natuur op de route zou zijn en daarin werden we vandaag echt niet teleurgesteld. Korte klimmetjes, een touw om jezelf een steil stuk omhoog te helpen, slalomafdalingen, stukken over open veld, een sloot overspringen of lekker er doorheen. Na lang alleen gelopen te hebben kom ik bij een drankpost waar ik zakje water naar binnen werk. Deze trail was immers bekervrij, met het oog op het milieu, minder afval. Super initiatief, zoals bij de Petzl Nighttrail ook werd gedaan. Voor mij stond er veel klaar waaruit ik kon kiezen omdat ik als eerste aankwam. Ben wel benieuwd hoe andere deelnemers (die wellicht in grotere groepen aankomen en misschien even moeten wachten) dit systeem hebben ervaren. Hopelijk positief want het is in mijn ogen een goede ontwikkeling.

Vol goede moed vervolg ik mijn weg en na verloop van tijd kom ik terug op een gedeelte van het parcours dat nu tegenovergesteld wordt gelopen. Ik kom terug bij het kruispunt waar de korte afstand van 15 km, geen extra lus heeft gemaakt. De korte afstand is een half uur later aan hun tocht begonnen en dus val ik midden in hun deelnemersveld. Even wennen omdat ik wat moet zigzaggen en ook nog op de bordjes wil letten. Ik weet namelijk niet zeker of de 30km nu dezelfde weg als de 15 km aflegt naar de finish toe. Blind vertrouwen op je voorgangers is ook niet altijd even slim. Hierin heb ik al vlot een ritme gevonden. Na ruim twee uur ben ik als eerste van de 30 km terug bij start/finish.

Wat me bij de trail wel opviel was dat niet bij iedere oversteek van de weg verkeersregelaars aanwezig waren. Wellicht is ervoor gekozen om alleen bij de drukke punten iemand neer te zetten. Zelf heb ik nergens problemen gehad met oversteken of verkeer. Ik weet niet of iedereen dit zo heeft gehad? Verder was er ongeveer halfweg het parcours een zeer klein bordje waarop aangegeven stond dat we niet de borden moesten volgen zoals we ze al lang volgden maar een kleine rode stip op enkele bomen. Hoewel ik ze goed kon zien vroeg ik me wel af waarom er ineens (kort) veranderd werd. En nu had ik het voordeel dat ik alleen relatief rustig langs dit bordje liep en het dus goed kon lezen. Hoe zou dat gaan in een nek aan nek race of bloedstollend gevecht tussen twee rivalen?

Na de finish was er voor iedereen erwtensoep en kon er nog van de Olympische Spelen genoten worden in de kantine. Zo hebben degene die op tijd binnen waren Ireen Wüst goud zien winnen!

Uitslagen 15 km, dit blijkt ongeveer 18 km:
Heren:
1. Christoph Bonnie 1:20:41
2. Guido Meys 1:23:04
3. Ward van Roy 1:25:05
Dames:
1. Danne Boterenbrood 1:26:56
2. Francien Gorissen 1:35:46
3. Melanie Mennens 1:36:03
Uitslagen 30 km:
Heren:
1. Tim Pleijte 2:02:09
2. Michiel Braakhekke 2:19:12
3. Michiel Vanreyten 2:23:39
Dames:
1. Cinta Groos 2:39:24
2. Inge van Bergen 2:42:51
3. Katja Backhaus 2:46:46