Het effect van vermoeidheid op je looptechniek

Elke hardloper heeft een eigen looppatroon, je prefered movement path. Dit wordt gekenmerkt door je mechanische factoren, je coördinatie, training en je geschiedenis aan blessures. Tijdens het lopen van lange afstanden; marathons en ultra trails, lopen hardlopers lang door onder vermoeidheid. Deze vermoeidheid is van invloed op je looptechniek. Je gaat dan afwijken van je voorkeurslooppatroon. Hierdoor wordt de relatie tussen belasting en belastbaarheid verstoord, wat tot blessures zou kunnen leiden.

Meetmogelijkheden
Dankzij de sensortechnologie kan er tijdens het lopen een bewegingsanalyse gemaakt worden. Het effect van de vermoeidheid op de individuele looptechniek kan in kaart gebracht worden. De mate van vermoeidheid is zichtbaar door het meten van een stijging in hartslag bij een gelijk blijvende snelheid of een daling in snelheid bij een gelijkblijvende hartslag. De hoek van de heup, knie en enkel, schredelengte; de afstand tussen de opeenvolgende grondcontacten van de rechter voet en pasfrequentie; het aantal cycli van het linker en rechter been per minuut, worden op verschillende momenten gemeten.

Onderzoek
Tijdens het onderzoek werden deze metingen uitgevoerd op een (getrainde, recreatieve) marathonloper. Deze loper liep op het 13 km punt een tempo van 13,6 km per uur, op het 33,9 km punt een tempo van 12 km per uur en op het 39 km punt was zijn tempo gezakt naar 11,2 km per uur. Er was bij hem een duidelijke oplopende mate van vermoeidheid waarneembaar gezien de harstslag gekoppeld aan het tempo.

Uitkomst
Uit het onderzoek blijkt dat naarmate de vermoeidheid oploopt, de hoeksnelheid van de enkel afneemt. Waarschijnlijk is dit het gevolg van een steeds minder krachtige push-off; je kracht in het afzetten. Hierdoor neemt de schredelengte af. De pasfrequentie daarentegen blijft gelijk, hoe vermoeid je ook bent. Dit betekent dat het op peil kunnen houden van de schredelengte tijdens het optreden van een steeds hogere mate van vermoeidheid, de prestaties zouden verbeteren. De loper zou bij het kunnen vasthouden van zijn schredelengte, de marathon sneller kunnen lopen.

Toekomst
Een hardloper kan via een 3D bewegingsanalyse zijn individuele looppatroon laten definiëren en zo inzicht krijgen in het effect van vermoeidheid op zijn beweegpatroon. Tijdens het hardlopen krijgt de loper via sensoren en een smartphone aanwijzingen in wat hij moet doen om zijn eigen voorkeurslooppatroon gedurende een inspanning vast te houden.

Aan de slag
Zolang deze apparatuur nog niet tot je beschikking staat, kan je wel zelf bewust letten op je loophouding gedurende je training en / of tijdens een wedstrijd. Oefeningen en loopscholing ter versterking van het kunnen vasthouden van je looppatroon zijn zinvol. Een trainer die jouw looppatroon kent kan je aanwijzingen geven tijdens de trainingen. Zo kan je je prestatie verbeteren en blessures die ontstaan door af te gaan wijken van je voorkeurs looppatroon voorkomen. En pijnvrij genieten van je Long Runs.

EnjoyYourRun

Voor degenen die van overzichten houden: hieronder staat een overzicht van de resultaten.
Meetmoment 1 2 3
Kilometerpunt 13,6 33,9 39
Gemiddelde snelheid 13,6 12 11,2
Gemiddelde Schrede lengte 2,59 2,31 2,15
Pasfrequentie 172 174 173
Ratio hartslag en snelheid 10,9 13,1 13,8
Heupflexie 43 38 40
Knieflexie 103 97 89
Enkelflexie 35 28 21

Bron: FysioPraxis Februari 2014