LadiesRun van de KustMarathon

Fotografie: Arjan Schotanus
Fotografie: Arjan Schotanus

– Tekst: Anjolie Engels-Wisse

Een Langstraat en een dijk vol publiek, duizenden loopsters op de straat, levert een mengeling op van plezier en genieten van hardlopen. Daar ik tijdens een duurloop of minutenloop wel eens tel hoeveel mannen v.s. vrouwen ik tegenkom, winnen steeds vaker de dames. Elke keer als ik weer een dame tegenkom, denk ik: “wat goed, jij bent ook gaan hardlopen.” Het hoeft lang niet altijd hard, het kan met / zonder doel, en toch vind ik het leuk als er zoveel dames staan te popelen om samen 5 of 10 km over het strand en de duinen te gaan hardlopen.

Net voor de start, ben ik dan ook blij dat ik over en dranghek kan springen om vooraan achter de startlijn een plekje uit te kiezen. De terrassen zitten vol, Irma mag het startschot lossen en de dames gaan op weg. We lopen eerst een lus, een aanloopronde die eigenlijk meer iets weg heeft van een ereronde, want elke dame die hier loopt, wordt luid aangemoedigd en het respect voor haar deelname is voelbaar.

Vervolgens draait de groep het strand op. Het is hoog water en de paalhoofden blijven stokstijf staan. Hierdoor ontstaat er een lange sliert dames, die zich langs de vloedlijn als een slinger voortbeweegt. Hier is het vooral de zee en de meeuwen die de inspanningen ondersteunen. Een leuke afwisseling en een uitdaging wordt het als de eerste 10 km loopsters de staart van het peloton van de 5 km loopsters bereiken. De keus is linksom met natte voeten of rechtsom door het mulle zand. Een vooruitziende blik is ook handig om alvast in te schatten welke opening tussen de paalhoofden net naast de doorgaande route ook breed genoeg is om het tempo van een hardloopster niet al te zeer te breken.

Heerlijk vind ik het om na het strand weer vastere ondergrond onder mijn voeten te voelen. Hier staat weer een groepje publiek die met bemoedigende woorden de loopsters de juiste weg terug wijst richting de finish. Hier mogen we de trap op en de duinen over. Het traject van de Kustmarathon. Deze route kan ik dromen. Van het deelnemen in de eerste jaren van de LadiesRun tot de handvol voorgaande edities van de Kustmarathon. Zodoende heb ik hier al eerder met zere benen, een uitgeput lijf en altijd met een dankbaar gevoel dat het kan, meters afgelegd. Ik ben wel blij dat ik ditmaal in een hoger tempo over de duinen kan hardlopen. Spelen met tempo, kracht, paslengte en pasfrequentie is waar ik dan van geniet.

Wanneer we de trap af mogen het strand op, is het oppassen niet in een keer naar beneden te duikelen. Op het strand is de dijk al in zicht en staan er alweer plukjes toeschouwers. Wie de dijk oploopt wordt verwelkomd met werkelijk alle toeters en bellen. Door een haag van publiek mogen de laatste paar honderden meters afgelegd worden om daarna omlaag te duiken en in de Langstaat op de finish af te snellen.

Wie mij vraagt wat ik mooier vind, de LadiesRun of de Kustmarathon, krijgt van mij het antwoord dat de ervaring en beleving anders is. Na het luiden van de kerkklokken in Burg Haamstede wordt het lopen van de marathon naar Zoutelande, met het verkrijgen van een hand aan de finish van Lein, gezien als het hoofdevenement van het weekend en dat geeft een bepaalde belangrijkheid mee. De LadiesRun motiveert veel loopsters de hardloopschoenen aan te trekken, bereikbare doelen te behalen en bezit dankzij de start en de finish op dezelfde locatie, met Lenie die de dames opwacht, een sfeer die elk jaar groter en onbeschrijfelijker zal worden.

EnjoyYourRun